14 april "La vie en rosé."
Ongelooflijk, het lijkt wel hartje zomer. Waarom kan dit weer nou niet gewoon zo blijven tot, pak 'm beet, eind september. Al is het alleen al vanwege dat prachtige licht aan het einde van de dag. Eigenlijk moet je nu je shots draaien. Niks meer aan doen. Ook overdag trouwens, maakt de zon de fraaiste patronen door in een lage lentestand (een soort natuurlijke dimmer) door de bladeren heen op het ontluikend groen te schijnen en schitteren.
Hmmm, ik klink nu misschien een beetje als een mislukte dichter (komen niet voor niks uit Bergen NH). Nou ja, Meneer Roland Holst zou me begrijpen. Kan ook iets te maken hebben met de fles rosé die Brick en ik net samen hebben geledigd. Rosato del Veneto. Een rosé maar dan spumante. Lekker hoor. Vraag uw plaatselijke slijter er om! (en nee, ik heb geen aandelen)
Hoe dan ook, dit weer inspireert. Ik krijg zin om al die projecten op te pakken die al veel te lang zijn blijven liggen. Maar eerst morgen slowmo doen bij Heracles - Feyenoord. Maandag hard aan de slag om de corporate voor Van Nieuwpoort gestalte te geven, Innovam af te monteren, KPN Corporate Solutions te produceren en ga zo maar door.
Tot slot nog wel een leuk nieuwtje. Dinsdagmiddag ga ik voor het eerst naar een bijeenkomst van de "Directors of Media". Een select gezelschap van, nou ja, zeg maar concullega's. Wat een vreselijk woord is dat....hoe kan ik dat nou zeggen hier...net zo erg als "een stukje beleving....aargh of "je eigen ik.." Gauw, geef me die fles rose om die woorden weg te spoelen.....
Joël van den Hoogen | 14 april 2007
Dat zit wel snor!
Phiew, bijna zit het erop. Als ludieke actie samen met wat vrienden meegedaan aan de snorrenactie van Fight Cancer! Maar daar komt nog heel wat bij kijken hoor. Mensen die je zichtbaar bestuderen "er is iets anders aan hem maar.....oh mijn god...een snor.....niks over zeggen....misschien vindt hij het mooi.....". Nou dat dus.
En hoe moet een snor er eigenlijk uitzien? Nooit over nagedacht tot deze maand. Uiteindelijk maar gekozen voor de meest foute variant. En nu, nu mag ie eraf. Freedom at last! Je hebt geen idee hoe heerlijk het is om geen snor te hebben.
Sponsoren kan natuurlijk altijd nog dus kom op! Kijk even op:
En nou niet je snor drukken he!
Joël van den Hoogen | 28 februari 2007
X-FACTOR
Ik geef toe, normaal gesproken zou ik niet eens naar het programma kijken. Maar als je zoon al bijna 4 jaar door een fantastische vrouw naar school wordt gereden, en die vrouw heeft een dochter die waanzinnig kan zingen, en die dochter doet mee aan de X-Factor, ja, dan kijk je wel.
Sterker nog, we blijven er voor thuis. Als we tenminste niet in de studio zijn om de opnames bij te wonen. Ik had mezelf als verantwoord regisseur uiteraard voorgenomen om nooit als klapvee te fungeren maar ik moet zeggen; tijden zijn verantwoord. Je wordt goed vermaakt en het is een live show dus het kan niet al te erg uitlopen. Dus daar zit je dan op je klapstoel (mooi voor een cryptol...meubel voor klapvee) als een jongetje in een snoepwinkel.
Wat een waanzinnig lichtplan, decor, leaders & bumpers sluiten naadloos op elkaar aan, een grote technocrane zoeft over je hoofd en maakt prachtige shots met toegevoegde waarde en de regie is echt top. (niet dat ik een autoriteit ben op dat gebied maar zelden zo'n inspirerend iemand aan het werk gezien). Let vooral eens op de cameravoering en het schakeling op het moment dat de afvaller bekend wordt gemaakt. Alle camera's zoomen/rijden in, gesneden in een constante beweging. Bovenop de emotie en de aandacht van de kijker opzuigend. Echt super! Ger & Gor zouden zeggen; Ik houd ervan!
ennuh......GO SHARON!!!!!! (sorry maar dat moest even)
Joël van den Hoogen | 13 februari 2007
The future is now!
Allereerst wens ik iedereen natuurlijk een mooi 2007 en dat we met elkaar maar weer aan veel mooie verhalen mogen werken. 2006 was voor ons (Twain Crew) in ieder geval een superjaar en ook nu dienen zich de eerste uitdagende producties zich alweer aan. Een film voor een betonproducent verdeelt over 7 schermen, veel fraaie bloederige ongelukken dramatiseren voor onderhoudsbedrijf en een hippe quiz over veiligheid voor een grootgrutter. Kortom, voorlopig ziet u ons niet als een stel verveelde puppies aan de bank vreten. We vermaken ons wel.
Sinds enkele jaren ben ik ook bekeerd. Ja, daar schrikt u wellicht van maar toch is het zo. Ook ik was zo'n onwetende microsoft gebruiker.... Ik moet nog steeds slikken als ik eraan denk. Maar toen zag ik het licht, een mooi zacht wit licht...
En pas nu ik een aantal jaren op de Mac werk en al meerdere PowerMacs heb versleten, nu pas zie ik dat ik was als een schilder zonder penseel, een bakker zonder oven, Geer zonder Gor....hmmm, dat laatste is misschien niet zo'n goed voorbeeld. Anyway, en dat meen ik serieus, de Mac heeft zoveel meer creativiteit, effectiviteit en flexibiliteit aan Twain toegevoegd dat we echt niet meer zonder kunnen.
En daarom is het elk jaar in januari spannend als guru Steve Jobs in zijn keynotespeech de nieuwe producten aankondigt en toont. En na veel geruchten en speculaties is het dan eindelijk zover. De iPhone komt eraan. Juni in de USA, november in Europa.
Nu zullen sommige onder u nog meewarig het hoofd schudden en onverschiilig de schouders ophalen. Kijk dan maar even op http://www.apple.com
Talking 'bout a revolution....the future is now!
Joël van den Hoogen | 11 januari 2007
Kijk smakelijk!
Een kenmerk dat volgens mij de meeste regisseurs hebben, behalve eigenwijs & nieuwsgierig, is het "controlfreaken". Misschien geen officiële karaktertrek maar u pikt ze er zo uit, gelooft u mij. Priemende oogjes, wijzende handen en knippende vingertjes. Ik moet dan ook eerlijk toegeven dat het wat onwennig voelt om, vanwege het enorme aantal producties dat we op het moment realiseren, samen met andere creatieve dictators aan een aantal Twain producties te werken. Maar, eigenlijk is het hartstikke leuk. Normaal gesproken schrijf ik een script of bedenk ik een treatment en dan is de film in mijn hoofd eigenlijk al afgemonteerd. Nu ben ik bij sommige producites alleen bij de opzet en scenario betrokken en vervolgens gaat een andere regisseur het interpreteren en maken. En daar komen dus heel verfrissende producties uit. Een soort fusion cooking maar dan anders. Dus als u ook wilt proeven van de nieuwe menukaart, kom dan gerust langs. Uw chefs zijn Boris Everts, Peter van Houten en sous-chef Joël van den Hoogen. Kijk smakelijk!
Joël van den Hoogen | 7 december 2006
Level 42 still rocks (funks)!
Gisteravond met nog 7 andere mannen van middelbare leeftijd (face it boys!) naar een concert geweest van Level 42. Ik had me geheel ingesteld op een mogelijke slappe vertoning en een wellicht ontluisterende (mooi woord in deze context) ervaring. Vooral over de houdbaarheidsdatum van de duim van Mark King en de twintig jaar geleden al discutabele hoge stem van Mike Lindup. "I am just a starchild"....
Wat een waanzinnige ervaring is het geworden. De band stond als een huis en vooral de voortdenderende ritmische trein van bas en drums was te gek. Okay, ik geef toe. Ik denk niet dat veel van de bezoekers enorme aandrang zal voelen om het nieuwe album "retroglide" aan te schaffen maar ik heb veel van de oude nummers wel mooi herondekt.
Yes, "Living it up" zouden de heren van Level 42 zeggen. Ik heb de concerten in ieder geval weer herondekt. Volgende week naar Spearhead & Micheal Franti....dat gaat ook erg goed worden denk ik!
Joël van den Hoogen | 28 november 2006
Heeft u ook giraffes?
Vrijdagmiddag, opnames op Schiphol net afgerond, mobieltje gaat over. Of we ook shots van giraffes hebben. Dat is toch wel een van de leukste dingen van dit vak. De totaal maffe verzoeken die achteraf helemaal niet zo maf zijn.
Of we in korte tijd een soort fake natuurdocumantaire in elkaar kunnen zetten over giraffes en een nieuwe stijl van leiding geven. Leuke uitdaging weer en zo zit ik nu, terwijl ik dit schrijf, naar zes minuten stockshots van giraffes in Afrika te kijken. Funky beesten eigenlijk.
Overigens heel rustgevend moet ik zeggen, grazende giraffes die langzaam een boom kaal vreten. En dinsdag moet het af dus als u het niet heel erg vindt ga ik nu weer verder.
Joël van den Hoogen | 5 november 2006
PHIEW!
Wat er precies aan de hand is weet ik niet maar een feit is dat Twain erg hot is op het moment. Nou noem ik ons bedrijf soms wel een een Creatieve Hotshop maar daar bedoel ik dan toch iets anders mee.
Het is wonderbaarlijk hoe zoveel potentiële opdrachtgevers zich een weg weten te banen door het wereld wijde web dat vergeven is van virussen, non-informatie en concurrenten. En dan toch netjes bij Twain uitkomen, de enige juiste eindbestemming uiteraard. Uw pleisterplaats of herberg zo u wilt waar u zich tegoed kunt doen aan bewegende beelden en cross-media.
Alleen deze maand al hebben we ongelooflijk veel nieuwe mensen en bedrijfen leren kennen. Kasteel Metaal, de Nederlandse Brandwonden Stichting, Spaaradvies, ING Bank, Innovam, Unive, Gemeente Almere, Vos&Vos Reclamemakers, Bussiness Art Service, China Valley en dat zijn ze nog lang niet allemaal. En voor de meeste mensen zijn we nu ook al aan het produceren.
En als klap op de vuurpijl winnen we dan ook nog de Albert Heijn pitch. Soms is het beter om gewoon even stil te zijn en te genieten....phiew!
Joël van den Hoogen | 31 oktober 2006
Documentaire wordt Propamentaire
Het valt me op dat de documentaire als vorm veranderd. In mijn herinnering toch vooral een vorm met hoor en wederhoor als groot goed. Redelijk objectief en een verzameling van feiten. Call me old fashioned, maar sinds Bowling for Columbine is de documentaire toch steeds sterker een instrument aan het worden om de visie en mening van de maker onder de aandacht te brengen.
Ik kom daar op omdat Al Gore met zijn "de wereld vergaat maar het is nog net niet te laat voor het klimaat" film de wereld rondtrekt en onlangs Nederland aandeed. Ik zeg niet dat de boodschap die hij brengt slecht is maar de feiten die hij de kijker voorschoteld zijn toch echt niet zo onomstoten en wetenschappelijk onderbouwd als de kijker moet geloven.
Weet eigenlijk niet precies wat ik hier mee moet. Het is openlijke propaganda gebracht als een objectieve documentaire, een propamentaire dus. Opmerkelijk en even wennen!
Joël van den Hoogen | 12 oktober 2006
Kijken zonder beelden
Vroeger, dat wil zeggen, tot een jaar of tien geleden, kon ik me uren vermaken in een platen/cd zaak door uren te snuffelen op zoek naar nieuwe pareltjes om die vervolgens weer de dansvloer op te slingeren. De grootste beloning waren dan de mensen die naar je DJ-booth kwamen om te vragen van wie deze geweldige muziek was.
Die tijd is voorbij en tijd om uitgebreid in de platenzaak te vertoeven is er simpelweg niet meer. En toen kwam Apple met iTunes. Sinds ik de trotse bezitter ben van een iPod video (en kenners snappen dan meteen dat ik geen early adaptor ben) is het genot van het snuffelen in bakken onbekende muziek weer helemaal terug. Ongelooflijk hoe dit programma je helpt met het zoeken naar artiesten die je mogelijkerwijs wel eens zouden kunnen aanspreken.
Zo kreeg ik laatst de briljante ingeving (gebeurt echt zelden). Bij toeval stuitte ik op een nummer van een compilatie CD (Club del Mar) dat ik altijd al zo prachtig had gevonden. Ik ben dol op filmische muziek (wat toch echt iets anders is dan filmmuziek). Het nummer heet "Bombay Theme" en zodra ik het hoor voel ik het zand tussen mijn tenen kruipen, vlieg ik over de woestijn, rust ik in een oase en heb en passant nog een mystieke ontmoeting met Boedha (geen idee wat die in de woestijn doet maar dat terzijde).
Ene mijnheer Rahman is de componist en wat blijkt na drie seconden zoeken in iTunes, Deze meneer "happens to be" de grootste componist uit India.Bij de biografie krijg ik meteen het in 2006 uitgekomen vezamelalbum van dit muzikale genie voorgeschoteld.
Fantastisch, wat een aanrader! Het ritme, de klankkleuren, de landschappen die zich aan je opdringen. Ik ga er niks meer over zeggen. Introducing A.R. Rahman, kijken zonder beelden!
Luister er naar en laat me weten welke film jij zag!
Joël van den Hoogen | 25 september 2006
Je bekijkt pagina 2 van 3. Ga naar pagina 3 of terug naar pagina 1.